Happy Father's Day, Tatay!

Tatay, happy happy Father's Day po! 

Araw-araw Father's Day! \mm/ hehe
Maraming salamat po sa lahat nang pinayo, pagod, at ginawa nyo po para samin. 

Salamat po kasi lagi ka pong andyan para payuhan at pagsabihan ako. Alam ko po na di ako yung perpektong anak, pero salamat kasi kahit matigas ulo ko minsan, di kayo nag give up sa akin. Iniintindi nyo rin po ako pag ang moody ko, at ang sungit. Sorry kung nasusungitan ko po kayo. :c 

Tapos ang close natin na parang magtropa/kumpare rin. Tatay's girl nga raw po ako, e. HAHAHAHAHA. XD

Nasasabi ko po sayo yung mga nangyari sa araw ko, yung mga thoughts ko. Tapos ang dami kong natutunan tungkol sa pagluluto at sa photography dahil sayo. Kahit na minsan ay tinatamad ako, thank you po kasi mas lalo nyo pa kong ini-encourage. Tapos pinapaliwanag nyo rin po saken yung mga bagay-bagay. Salamat po kasi nagtitiwala kayo sa mga kakayahan ko. Dun sa mga kaya kong gawin.

Malaking thank you ako kasi ikaw yung tatay ko. Kung mabubuhay man ako ulit, pipiliin ko pa rin tong buhay na to kasama kayo nina mama. Tapos tatay pa rin namin kayo. Yung ganito pa rin. 

Di ko na alam tatay kung ano pang pwede kong sabihin. Ginawan kita ng haiku. Sana po magustuhan nyo.

My father is great.
He is always there for us
in hardships and joy.

I love you, tatay. Stay awesome! \mm/ 

Para sa pinaka-awesome na nanay ko

Dear mama,
Happy happy Mother's Day! :)
Maraming salamat kasi dinala mo ko ng siyam na buwan sa loob ng tyan mo. Para ka sigurong nakakain ng isang buong pakwan, sa isang kainan lang noon no? Hehe. Joke. :)
Game changer ba ko? Aba talaga lang no! Hehe. Joke. :)
Isa ka po sa pinaka-awesome na mga tao sa mundo. Sobrang thankful ako kasi ang awesome mo po. Liberal (open-minded) ka rin at honest. ^^ 
Maraming salamat sa lahat ng mga bagay na kahit di ko naman hinihingi, ay kusa mong binibigay. Tapos sobra-sobra pa madalas. ^^
Ako po pala yung medyo female carbon copy nyo na may halo ni tatay. :Dv 

Salamat kasi sinusuportahan nyo ko sa mga gusto ko para sa buhay ko. Kahit na minsan, naiisip ko na iba yung gusto mo talaga para saken, ay sinusuportahan mo pa rin ako dun sa mga gusto ko maging para sa sarili ko. Yung sa mga gusto ko, at nais ko para saken, suportado nyo pa rin po sa mga ginagawa at sa mga desisyon ko. 


Sobrang salamat din po kasi dun sa tiwalang binibigay nyo saken nina tatay. Kahit na minsan o madalas, di ko na-a-achieve yung mataas mong standard o goals para saken, nararamdaman kong may tiwala pa rin kayo saken na kaya ko namang bumawi para sa susunod.



Pasensya na kung may katigasan ang ulo ko, kung lagi kang nagagalit saakin, o/at naaasar o/at naiinis. Sana kumalma ka lang, ma.
Pasensya na rin po kung madalas o minsan ay sinusuway kita. Pero kahit na ganito ako, medyo weird at mahiyain, ay mahal na mahal po kita. Sobra. 

Kahit di lang po halata. Malaki po yung pagmamahal, galang at respeto ko po sayo. Di po masusukat yun. Di rin po masusukat kung gano karami yung mga nagawa mo para samin ng mga kapatid ko. Kung gaano ka po ka-importante samin. 


You’ve been there for me for and with me, sa buong seventeen years of existence ko dito sa mundo. Nagpapasalamat ako sayo dahil ikaw yung naging nanay, mama, ma, at mapie ko. Kung mauulit lang, o kung papapiliin lang ulit ng pwede maging nanay, ay ikaw po ulit yung pipiliin ko. Kasi kahit iba yung way mo kung pano mo na-e-express o/at napapakita o/at ramdam mo samin na mahal mo kami, pati kung gano kami ka-importante sayo, sobrang mahal po kita, at sobrang thankful din po. Pati besides don, maganda yung genes nyo, kaya ikaw po talaga yung pipiliin ko ulit, kung papapiliin man or whatever.


Malaking idol kita, mama! SOBRA. \mm/
Sobrang swerte ko talaga. Di lang ako, pero pati na rin ng mga kapatid ko. Promise, one day I’ll make you proud! SOBRANG PROUD! ;D 
Minsan lang ako mag-message ng ganito na medyo madrama, so ayon. HAHA. Araw-araw naman ay Mother at Father's Day, e. Di lang halata. XD
So ayon, medyo mahaba at madrama na ko, mapie. Sorry. HAHA.
Rock on! \mm/ I love you, ma! >:D< <3333 


O diba? Pareho pang naka-short shorts, at pareho pang may nice legs. Chos. :))

Telling your heart out: Confessions

Dahil sa mga early morning conversations namin ni sunsetswithhim (di ko pa rin alam totoo mong name. Sorry. Hahahahaha XD), dito sa Tumblr, napa-isip tuloy ako. 

“Confessing, that’s courage.” — sunsetswithhim.tumblr.com :)

Totoo. Bat nga ba umaamin ang tao, sa isang tao na gusto nya yung isang tao?

Siguro natural lang yun sa isang lalaki, pag inamin nya yung feelings nya toward sa isang babae. Pero dahil sa mga nakasanayan natin dito sa ating bansa, iba ang tingin pag ang babae yung umaamin sa lalaki.

Maaaring naiisip ng iba na ang astig nya, o masyado syang prangka, o kaya naman ay masyadong di makapakali yung babae o atat ba. Yung ganon. 

Anuman ang sabihin sa kanya ng ibang tao, tungkol sa kanyang ginawang pag-amin, di natin makakaila na humugot ng maraming lakas ng loob ang babaeng yon, at syempre dahil yon sa ginawa nyang pag-amin ng kanyang mga totoong damdamin para sa taong yun. 

Well, kahit naman siguro di natin pagbasehan ang gender o sexuality ng isang tao, basta alam nating umamin yung taong yun sa taong gusto nya, grabeng lakas ng loob ang kanyang hinugot.

Diba? 

Syempre, kakayanin mo bang umamin sa kanya? 
Kahit na pano pa natin to ipaabot o iparating sa taong yun, siguro personal mong inamin, o kaya sa sulat, text, o chat, o tawag, syempre, all out courage yun. 

Ako man ay aminadong ilang beses na kong umamin sa taong gusto ko talaga.

Bakit nga ako umaamin sa taong nagugustuhan ko?

Ever since na nasa grade 5 palang ako (oo, elementary palang HAHA) umaamin na ko sa crush ko. Siguro, eto rin ang isa sa mga bagay na nagpapatunay na ang weird ko. HAHA. Oo, ako na weird. :p 

Ako kasi yung tao na, ayaw kong magkaron ng regret dahil lang sa di ko nagawa ang isang bagay. 
Alam mo yun? 
Yung tipong nagkaron ka ng regret kasi di mo sya nagawa. Yung tipong sana nagawa ko yun, o sana nasabi ko. 
Di naman kasi natin hawak ang maraming oras sa ating mga kamay. Baka nga, maraming time na kasama mo o/at nakakausap mo yung taong gusto mo. Pero dahil mabilis at mapaglaro ang takbo ng oras, di natin alam at di tayo nakakasigurado kung may oras pa ba na mag-usap kayo, o kung may oras pa ba para magkasama kayo.

Sabi nga ng isang kanta ng Sleeping With Sirens, “..So when you have today, you should say all that you have to say.. Say all that you have to say..”

Mapaglaro kasi ang buhay, ang oras, ang panahon, at ang hinaharap. Diba?

Pati gusto ko kasi yung honest ako sa sarili ko at dun sa taong yun, yung tungkol sa totoong feelings ko. Kaya kung gusto ko yung isang tao, I just tell that person. Pero minsan, kahit gano ko kagusto yung isang tao, kung may mga taong posibleng maapektuhan, di ko na sinasabi. Kasi syempre, baka in a relationship na pala yung taong gusto mo, diba? Tapos oo, close kayo. Pero dapat isipin din natin yung mararamdaman ng iba.

Wag selfish, diba? Ayt ayt.

Courage courage courage. Yeah. Courage talaga. Kasi you’re taking a risk. HAHA. Di ko alam kung saan ko to nahuhugot, e. Siguro nga nung nagpaulan ang Diyos ng kapal ng mukha, lakas ng loob, at courage, medyo marami-rami rin akong nasalo. Hahahaha.

So ayon, ayoko magkaron ng regrets, at what ifs (What if kung umamin ako sa kanya gusto rin pala nya ko, etc etc) 
Kaya pag gusto ko talaga yung tao, I just tell him. 
Ano namang mawawala saken, diba? 
Oo. Maraming nakataya sa lamesa. 
Posible, maraming mawala saken, at posible na, tuluyang mawala yung taong iyon saken. 

It all depends kung pano sya mag-react at kung pano nya ite-take yung sinabi ko. 
Pero ewan ko ba. 

Feeling ko tama lang na umamin ako dun sa taong gusto ko dati. 

Para kasi saken, wala naman kasi talagang masama sa pag-amin, e. Basta totoo ang nararamdaman mo para sa taong yun, at di ka nagsisinungaling sa sarili mo at sa taong yun. 

Diba?

Bat ka mahihiya sabihin kung totoo naman?

Natural lang na matakot kang umamin, kasi syempre, you’re taking a risk, at may talagang may halong takot. Kahit naman na totoo yung nararamdaman mo, matatakot ka pa rin. Kasi diba, uncertain ka.

We fear the uncertain.

Natural lang na may kaba at takot. Lalo na rin talaga kung sobrang gusto mo yung tao.

Pero masabi mo man, o hindi, okay lang yan. Basta dun ka kung saan ka masaya, diba? Yun kasi yung sabi ng koko krunch saken. Hahahahaha.

Hi KOKO KRUNCH. :) :p

Btw, kung nagtataka kayo, wala pa pong umaamin saken na gusto nila ko. Siguro matagal pa bago may umamin saken. Pero sana kung may umamin din sakin ng feelings nya para saken na gusto nya ko, totoo yun. Yung totoo yung nararamdaman nya. Masakit kasi diba, pag di totoo? Pati mas maganda kung totoo, kasi feelings yun, e.

--
Same stuff I posted in my Tumblr account. :)

Reminiscing: Elementary & Highschool Memories

Print screen shots from my own Twitter account. ;)

Dahil sa post ni thesickestlady a.k.a Jezzcee, napa-reminisce ako! :) So ayon, nakikigaya lang sa post nya. HAHA. Sobrang namiss ko bigla maging high school student. Tapos syempre, namiss ko rin yung mga kaklase ko nung elementary, pero syempre puberty stage yung hs. Nung elementary kasi mas limitado yung mga pwedeng gawin. Pero nag-enjoy naman ako. Kaya lang mas namiss ko lang talaga yung mga kaibigan ko nung hs. :))
 
You do all sort of stuffs together. 
Nagttry kayo ng mga bagong stuff (kahit yung bawal — LAM MO YAN SSHHH XD), nangtitrip kayo sa isa’t isa, nagdadaldalan, nagfufoodtrip, nag-wwake over (sleepover/overnight — wakeover kasi walang tulugan — pauso nung klase namin nung 4th year XD), gumagala pagkatapos ng klase (minsan di alam yung gala, madalas biglaan, may project kuno), natutulog sa classroom, pumapasok ka ng maaga para lang makikopya ng assignment, KOPYAHAN (LAM NYO YAN), nagccramming sa mga project, at kung anu-ano pang mga pinaggagawa sa buhay. 

YOLO raw, e. LOLjk =))

Minsan nga naiisip ko nun, na sana di nalang matapos yung pagiging hs student ko. Pero syempre, imposible naman yung wish ko. Pati as much as gusto ko na maging hs nalang ako forever (CHAR), di naman pede yon, diba? So, ayon ang winish ko nalang nun, na e sana, mas maging mahaba yung oras.
Yung oras na magkakasama kayo. Yung oras na ginagawa nyo yung mga bagay na minention ko sa taas =)) Yung oras na magkakasama kayo. 

Yung oras na gumawa ng masasayang memories. 

Oo, di naman pwede na puro masayang memories lang. May mga masaklap, nakakaasar (yung iba sobrang nakakaasar, gusto mo nang kalimutan), malungkot — pero ganon talaga. That’s life.

Pero yung tipo bang, mas marami yung masasayang memories, diba? :)

So ayon. Wala. Napadrama lang ako! HAHAHAHAHA. Nakakaloka kasi, e. So ayon, sobrang napa-reminisce talaga ko kagabi, hanggang madaling araw. Tas natutuwa naman ako sa mga TT kasi lately pangit yung mga TT sa Twitter. HAHA. 

Kung nasan man yung mga taong mahalaga saken. Yung mga nagpasaya, ginawang memorable ang pagiging hs student ko, salamat talaga sa kanila. Kasi di ako yung magiging eto ngayon, kung wala sila sa tabi ko. 
Yung mga taong nagpatawa saken, nagpakaba, nag-inspire, nagpa-iyak, nagpaselos, nagpalungkot, nagpa-realize, nagpangiti, at kung anu-ano pang emosyon ang pinadama saken.. Salamat. <3

Di ko talaga kayo makakalimutan. :’)

“May iwanan, pero walang kalimutan.” 

Teka, teka. Medyo senti na to, ah? HAHAHAHAHA. :’) =))) <3

[n/:] I just posted here in my blog, because of the fun memories that I have had back then. I originally posted this in my personal Tumblr account. ;)

Last day of February.. March na bukas! WHAAAA! I feel na malapit na talaga ang summer! ♥

Kinda had a crappy day today, pero dahil sa mga awesome peeps, okay naman tong araw na to! HAHAHAHAHA. Thank you, guys!

Tapos buti at nagkita-kita kami ng tropa! Namiss ko kayo! SAGAD! Medyo bitin nga lang, but fun! HAHAHAHAHA.

BABAWI AKO.
Fight~!!
>______________________>

CWTS ang NSTP ko

CWTS ang NSTP ko

Ang daming bagay kong na-realize na bagay, at mga dapat pasalamatan dahil sa mga natutunan, at nalalaman ko sa NSTP. :)
HAHA. ^________^

Akala ko talaga nung una na yung CWTS, puro linis lang. Isa yun sa mga rason, kung bakit yun yung kinuha kong NSTP. Kasi medyo takot ako sa bata (LOL. Ikr?), tas natatakot din ako, kasi baka pag makulit, maubos ang pasensya ko. HAHA. Pero depende pala yun sa prof. Kasi pedeng magcommunity work, nang di lang puro linis ang ginagawa. ^^v

Ang saya pala mag-community work. Yung feeling pag nakikita mo na natutuwa yung mga bata kasi pumunta at bumisita yung klase nyo sa NSTP dun, kahit na tagakuha ka lang ng mga letrato. ^^
Kahit na taga-picture lang ako, natutuwa talaga ko, kasi nakaka-capture, at nai-i-store ko yung mga moments, at memories through taking pictures. ^^

Tapos mare-realize mo na, ang dami-daming mga bagay na kailangan na maging thankful ka. Yung mga tipong di mo gaanong na-a-appreciate noon, mas na-a-appreciate mo na. :)

Nakakatuwa ang NSTP. HAHA.
Tapos, kahit wala kang ka-course, natututo kang makipag-interact sa ibang mga kapwa mo estudyante, at mas napapalawak ang circle of friends mo.

Sorry mahaba. HAHA. Natutuwa ako, e. :')

//kmahaba
//kshare
//NSTP
//krandom

Silverstein followed me on Twitter; Sept. 2012

One of the most memorable thing that happened to me last 11 September 2012, was that Silverstein followed me on Twitter. :) It's their official account! Not a fan-made account. Lol. The account is verified. So I was very happy to know, and to see that they're following me. I know, they follow some of their fans, but it was really a big treat for me. Lol.
Silverstein. <3 \mm/

Presents for me ~ Christmas 2012

Salamat sa mga nagregalo saken. HAHA. :D
Yung nasa paper bag na brown galing kay, Andre kups.
Yung nasa cute na santa na lalagyan galing kay, Meshi Clark. 
Yung nakabalot ng stars na pamabalot galing kay, Bestie CamillePeps.
Tas ako nagregalo sa sarili ko nung brown na notebook. :)

Salamat, guys!! \mm/

//Christmas
//2012
//gifts

Christmas Greetings 2012

Merry Christmas! :)

Haha. Ako yan, at ang pose ko! Lol. :))

Oo. Pinlug ko na rin ang sarili ko. HAHA. Pagbigyan nyo na! ^__________^v

Cheap Date by Lateeya COVER

Cheap Date by Lateeya COVER


So, natuwa lang ako sa cover netong si Andre kups! HAHA.
Isshare ko lang dito sa blog ko, at sa Tumblr account ko. :)) HAHA.
Di mo kasi aakalain na gagawa sya ng sarili nyang cover, e. Although, oo nakanta rin yan minsan. HAHA. 
At dahil mabait akong kaibigan, at sobra akong natuwa sa ginawa nyang cover, nilagay ko dito. Mag-aaral pa raw syang maggitara! HAHAHAHA. :))

Eto yung link:

Andre's Cheap Date by Lateeya (Cover)

Pakinggan nyo, guys. Haha. Magcomment, or i-like, o i-repost nyo kung trip nyo. Ayun. Salamat! :)

My first Tumblr photo edit

My first Tumblr photo edit

So I edited this yesterday. Haha. Ikr? :))

I did this out of boredom, and I kinda wanted to post something that I edited. Like Tumblr style. Do you get what I want to say? Lol. I'm kinda having difficulty in saying stuff, that I really mean, and others perceive it differently. I mean, they don't actually get what I want to say. Get it?
I think I'm kinda loopy lately. Sorry. Lol.

I don't know what to quote, like "Love is blind.", or "Love is not blind, it sees but it doesn't mind.", and whatever, so I just got this line, from a song lyrics.
It's not my first time to edit a picture. But this is the first time I edited a photo, typed and quoted one of my favorite bands' lyrics, and post it online. Lol.

I was also the one who took this photo! So hurray for me, I guess? :)

I hope you guys like it. :)
Hihi.
So, I just wanted to share. Thanks! :)
PS: It's a line from one of Pierce The Veil's songs. ^__________^
I'm a fan! (Obviously?!) And Pierce The Veil is a really awesome band. \mm/

Christmas 2012 Wishlist

What I want for Christmas:

-MONEY

-MONEY :)))))

-Concert tickets

-New pair of shoes

-Anything that has a cat or panda design

-A shirt that has the name of my favorite band

-New books

-Earphones

:)))))))

//kshare

//random

//what I want for Christmas

//adnklcnwladjao;dkakd;ao

MoA sunset; 15 December 2012

Yung sunset kahapon sa seaside sa MoA. <3 

15 December 2012.

Photo credits dun sa kaibigan ko. I dunno kasi kung sino kumuha nung picture, kasi papalit-palit sila. Haha. Wala. Unedited yan. Natuwa lang ako, kasi ang ganda. Wag ka lang masyadong tumingin sa baba kasi marumi. Lol. Pero maganda. In fairness. HAHA. Natutuwa talaga ako pag natingin ako sa langit. Tapos dagat pa. Sht. It makes me miss the beach more. T~T 

2nd Sem - 1st Long Weekend Plans

Long weekend~ ^_____________^
Magkakaron ako ng time para bumawi sa tulog, magmemorize, gumawa ng mga tula at origami, tapos magbasa.
Tsaka na ko maghahabol magbasa ng manga, at manuod ng anime.
Must focus on things muna. Baka maadik ako nang wala sa oras, tapos mawala ang focus ko. Mehehehe. Namimiss ko na manuod ng anime. Y_________Y
Kyaaaaaa~
I can do this!!
FIGHTING!!

You Make Me [A Poem]

"You Make Me"

by Haku


You make me feel some kind of pressure,
I know that it is just a kind gesture.
You make me feel nervous - I bit my lip,
I know you aren't at all aware of it.

You make me blush, and my heart goes thump thump!
It beats so hard, and fast. Thump thump thump!
You make me feel happy, and giddy, and shy.
All I can do is to hide these feelings as you pass by.

You make me feel that I'm normal.
Like you're more weird, and kinda paranormal.
You make me feel sad, and happy (at) the same time,
But I feel more happy when you smile at me from time to time.

You make me laugh and cry, 
But both not at the same time, my honey pie.
You make me feel things.
You make me feel real, and alive again.

Your existence, I have to thank.
Your presence, I have to thank.
All these time and little things I have with you.
All I can say and do is thank you.


--END.
27 November 2012, Tuesday

Tanga-tangahan sa loob ng tren

Tanga-tangahan sa loob ng tren

Naiinis ako sa sarili ko kaninang umaga..
May mama kasi, as in manong sa pang-all female area, elderly, pregnant, disables, at sa may mga dalang bata kanina sa tren.
Yung tipong kunwari tanga lang ang peg ni manong!
Manyak, ee. -________-
Nakita ko na, pero di ko sinabi sa guard.

I think, yun ang problema sa maraming mga tao. Nakikita na nila ang mali, pero di naman nila pinapansin. Baka nga, wala silang kasalanan, pero nagkakaron din ng kasalanan, for ignoring such things, and doing nothing. Nagkukunwaring tanga, bulag, bingi, at wala lang nangyari, o nangyayari.
———-
adjlwjallakdka;dka;dka
Opinyon ko lang.
Next time. Lalapitan ko na yung manong, pag may nangyaring ganun ulit. -__________-

Pati yung guard!!

Reaction on this AMALAYER thing-y

What is AMALAYER?

View video on Facebook:
http://www.facebook.com/photo.php?v=4554602298491

Read more about it here:
http://ph.news.yahoo.com/-amalayer-trends-on-twitter--what-was-it-all-about-.html

~~~~~~~
DISCLAIMER: This post is in Filipino. Anything on this post are pure opinions, and reactions of the blogger. Respect begets respect. This is my opinion, I hope you guys will respect it. Thank you~

-------------

Di na ko sobrang nagulat dun sa "AMALAYER" video. I mean, oo nga, di ako madalas makakita ng mga ganyang eksena. Pero syempre, di natin alam ang buong storya. Sa buhay kasi, di maiiwasan ang mga ganyang pangyayari. Yung iba lang di navvideohan. Syempre may dahilan din kung bakit nagalit ng bongga si ate, kay ate guard. Pero syempre, may mali rin sya. Para saken pareho silang may mali.

Kasi kung m

ay nagawa sa kanya si ate guard, di naman dapat na ganon nalang ang i-ugali mo. Especially sa isang public place. Kahit na sabihin mo na sobrang kataas ang pinag-aralan mo, na mas mataas pa talaga kay ate guard, di naman tama na ganun ang i-asta mo. Get?

Yung kay ate guard naman, baka naging sobrang agresibo, o maangas din ang dating nya kay ate. May ibang guard kasi na ganun, e. Kaya di rin masisisi kung nagsuper rage si ate. Baka sobrang problemado ni ate, tas ginanon pa sya ni ate guard. Get?

--
Pero syempre opinyon ko lang naman ang mga ito. Di ko rin naman alam ang mga pangyayaring buo. I just made observations base dun sa mga napanuod ko.
--
jadildjwljdadkawa

Bukas: Unang araw sa unang 2nd sem

Bukas: Unang araw sa unang 2nd sem


Pipilitin ko na namang makatulog ng maaga bukas. Bago iyon ay ihahanda ko na ang gamit ko.
May pasok na ulit kami bukas.

Ang thrill, at kaba ng first day ko nung 1st sem, ay bumabalik sakin.
Hinatid pa nga ako nun ng aking tatay. Memorable ang first day ko bilang kolehiyo.
Sobrang kaba ko, dahil baka mawala ako nun sa loob ng UE, at ma-late. Yung tipong, naiisip ko na first day na first day, late ako? Edi ampanget ng impression sakin kagad. Buti naman ay di ako na-late. :p

Parang kelan lang ay nagsimula ang sembreak..

Pero bukas, ang USOK. Usok usok usok!! Ang ingay! Ang busina ng mga sasakyan, ang mga kaskaserong drayber, ang mga taong nag-uunahan, ang mga taong nakapila para makakuha ng ticket ng tren, ang basura, ang dumi, ang mga makukulit na tao sa kalsada.. 

Ang mga kablockmate ko, na alam kong madaragdagan.. Ang mga kapwa ko estudyanteng naka-uniporme, ang mga guard, ang mga prof.. 

Makikita ko na naman ulit sila bukas..
Kita-kits. :))

Officially 17

Officially 17 as of this moment! Thank you for all the greetings, and the love! <3 I love you, guys! You guys are awesome! :)

-Haku